Zewnętrzne przewody słuchowe regularnie wypełniają się woszczyną. Systematycznie też odbywa się mechanizm samooczyszczenia ucha – dzięki ruchom włosków przesuwającym woskowinę na zewnątrz. Czasami jednak dochodzi do zaburzeń tego procesu.
Woskowina jest naturalną wydzieliną uszną. Chroni skórę w przewodzie słuchowym i błonę bębenkową. To mieszanka wydzieliny gruczołów łojowych i woskowinowych. Są w niej też fragmenty złuszczonego naskórka wyściełającego przewód słuchowy. Woskowina zapewnia odpowiednią wilgotność i natłuszczenie. Wydzielana jest tylko w części zewnętrznej ucha. Z czasem zbija się w grudki, oblepia wszelkie zanieczyszczenia i martwe komórki skóry, po czym wysycha i wydostaje się na zewnątrz. Pomagają jej w tym odpowiedni kształt ucha i nasze ruchy żuchwą, gdy mówimy, jemy.
Gdy woskowina jest znacznie zagęszczona i zalega w przewodzie, tworzy się tzw. czop (korek) woskowinowy i następuje zatkanie przewodu słuchowego. Pojawia się szum w uszach, uczucie ucisku, „zatkania” ucha, często niedosłuch. Gdy woskowina jest wepchnięta w okolice błony bębenkowej może pojawić się ból ucha i zawroty głowy. Zaleganie korka woskowinowego jest niebezpieczne, gdyż może być przyczyną stanów zapalnych przewodu słuchowego! Przyczynami problemów z woskowiną są głównie zbyt wąskie przewody słuchowe lub nadmierne wytwarzanie woskowiny. Istotnym powodem zwiększonego wydzielania woskowiny jest mechaniczne drażnienie skóry przewodu słuchowego, stosowanie patyczków higienicznych do uszu, noszenie aparatów słuchowych lub słuchawek przez większość dnia, przebywanie w zanieczyszczonym, zapylonym środowisku, wystawianie ucha na duże zmiany ciśnienia atmosferycznego lub długie kąpiele (dzieje się tak ze względu na pęcznienie woskowiny pod wpływem wody). Nadmiar woskowiny należy usunąć. Dobrym sposobem jest konchowanie (świecowanie) uszu.
Świecowanie uszu to zabieg, którego celem jest przede wszystkim usunięcie zalegającej w uszach woskowiny. W jego trakcie dochodzi do wytworzenia podciśnienia, które wyciąga zanieczyszczenia i woskowinę. Ułatwia to oddychanie przez nos, ponieważ w czasie świecowania zostaje uregulowane ciśnienie w uchu środkowym i w zatokach. Zabieg udrażnia kanał słuchowy zewnętrzny, a pochodzące z miodu i olejków eterycznych substancje działają leczniczo. Wskazaniem do świecowania uszu jest nie tylko nadmiar woskowiny w uszach. Zabieg zalecany jest przy bólach uszu i głowy, w przypadku lekkiego zapalenia ucha środkowego, szumów usznych, przy odczuwaniu ciśnienia w uszach i głowie, migrenie, w ostrym i przewlekłym katarze, zaburzeniach węchu, zapaleniu migdałków, podrażnieniu i symptomach stresowych będących konsekwencją zaburzeń wegetatywnych, przy słabym ukrwieniu ucha czy w przypadku niedosłyszenia. Poprawa samopoczucia odczuwana jest od razu po zabiegu. Świece do uszu zapewniają:
- lokalne i odruchowe uaktywnienie układu metabolicznego i limfatycznego ucha,
- stymulację strumienia energetycznego,
- wzmocnienie systemu immunologicznego organizmu.
Zabieg polega na włożeniu do uszu specjalnej, przeznaczonej tylko do tego celu, świecy i zapaleniu jej. Świeca ma postać cienkiej rurki z włókna lnianego, wosku pszczelego i ekstraktu miodowego. Zabieg jest przeprowadzany przez wykwalifikowanych specjalistów, co zapobiega ryzyku poparzenia lub uszkodzenia błony bębenkowej. Świecowanie uszu nie jest przeznaczone dla dzieci i osób dorosłych cierpiących na nadpobudliwość ruchową, ponieważ w trakcie zabiegu należy nieruchomo leżeć. Nie może być wykonywane u osób używających aparatów słuchowych lub implantów. Przeciwwskazaniem do wykonania zabiegu jest także ostry stan zapalny ucha, uczulenie na produkty pszczele, uszkodzona błona bębenkowa, choroba zakaźna oraz uraz głowy.
